27 Mayıs 2012 Pazar

DERVİŞLİĞİN MANASI

Olmaması gereken özellikler

                                         

Dünya ehli olmamak                   

Emanete ihanet etmemek                  

Riya ehli olmamak            

Vehim duygusuna kapılmamak

İncinmemek incitmemek

Şirk ehli olmamak                    

                                         

                       Olması gereken özellikler 

       

Dert ehli olmak

Ehli hak olmak

Rıza ehli olmak

Vicdan sahibi olmak

İhlas sahibi olmak

Şükredici olmak                                                     

                                                                                                            

























                                                                     - 1-



                         BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Dervişlik lügat anlamı ile alçak gönüllük, kanaatkarlık  ve fakirlik olarak ifade edilir.

Dervişlik kelimesi geçmişten günümüze kadar kullanılmış, halk arasında itibarlı bir yer tutmuştur.Günümüzde dervişlik, istismar edilerek saptırılmış,gerçek anlamı dışında kullanılmıştır.

                   <Yunus bu  halk   içinde eksiklidür  Hak bilür.

                      Divane olmuş çağırır dervişlik bühtan bana> 

Beytinde olduğu gibi büyük hak  aşığı,derviş Yunus Emre, dervişlik kelimesini kullanmış,dervişliğin yüksek anlamından ve değerinden söz etmiştir.Kendisinin eksik,noksan olduğunu belirtmiştir.Yunus gibi nice veliler,Hak erenleri  dervişliği baş tacı yapmışlar ve onu bir değer olarakbize ulaştırmışlardır.

Günümüzde dervişlik bazı kesim ve cemaatler tarafından bir taç bir hırka yani sarık ve şalvar olarak tanımlanmış halktan kopuk bir yaşayış  münzevi bir hayat olarak lanse edilmiştir. Bu konuyu yine Yunus Emre Hz’leri şöyle dile getiriyor.

          “Dervişlik olsa idi taç ile hırka,

            Biz dahi alır idik otuza kırka.”

 Büyük hak aşığı Niyazi Mısri hazretleri;

                 <Derviş olan aşık gerek hem  yolunda sadık gerek

                   Bağrı onun yanık gerek can gözleri açık gerek>

Beyitlerinde ; Dervişliğin gereklerini ortaya koymuş,aşıklık,sadıklık,yanıklık ve uyanıklık ,dervişliğin ana öğeleri olduğunu belirtmiştir.

Cenabı   Hak Maide 54 ayetinde buyurur ki <Ey iman edenler! sizden kim dininden dönerse bilsin ki Allah oların yerine kendisini seven,müminlere karşı yumuşak, son derece alçak gönüllü,inkarcılara karşı da son derece gururlu,Allah yolunda cihat eden ve hiçbir kınayıcının kınamasından korkmayan bir topluluk getirecektir.Bu Allah’ın dilediğine verdiği bir  lütuftur.>Burada Cenabı Hak kendisini seven ve kendisinin de bunları sevdiğini, hak aşıklarından bahsediyor.İşte bu aşıklık dervişliktir ve görüntüsü melamet neşesi ve zevkidir.Derviş olarak anılan İslam büyüklerinin aynı zamanda melamet neşesinde olduklarını görüyoruz.  Yunus Emre gibi , Seyyid Nesimi’ninde melamet neşesinde olduğunu aşağıdaki beyittegörebiliriz.                                                     

                <Ben melamet hırkasını kendim giydim eynime

                  Ar namus şişesini taşa çaldım kime ne>

Gerek Türkistan gerek Anadolu’da gerekse rumelide ortaya çıkan Melami büyükleri hep derviş olarakgösterilmiştir.

Melamilik Maide-54’de işaret edildiği gibi mesleki resuldür.Buna mesleki melamiyye denir.

Melami: Maide-54’deki ayette levm kökünden gelen kınayanın kınamasına aldırmayan kimsedir.Bu zümrenin sahip olduğu ilim,irfaniyet ve neşeyi anlayamayan bazı gurup ve cemaatler, Melami zümrelerine çok zarar vermişlerdir.Kimilerini asmışlar,kimilerini kesmişler,kimilerini de beyitleriyle zikrettiğimiz seyyid Nesim’i gibi derisini yüzmüşlerdir.Selçuklu’lar ve Osmanlı’larda dervişlik ön plana çıkmış bu zümreye <Alperen’lik> ünvanı verilmiştir.Hem Allah yolunda savaşan hem de bilge kişilerdir. Fetih edilecek bölgelere girilmeden önce bu yerlere alperenler gönderilmiş,önce gönüller feth edilip, sonra bu topraklara girilmiştir.Rivayet edilir ki Romanya Osmanlı’ya teslim olduğunda vergi vereceğini, karşılığında topraklarına dervişlerin girmemesi şartını koşmuştur.Günümüzde de dervişlik ve Melamilik aynı anlamda kullanılmaktadır. Melami olan bir kişiye sende mi derviş oldun denilmektedir.Bazı devirlerde dervişlik ve Melamilik ilmi, tasavvuf ilmi olarak isimlendirilmiş, sahiplerine mutasavvıf  denilmiştirBunlara asrı saadette (peygamber efendimizin zamanı) ashabı suffa denmiştir.                                              -2-

                                                                

 

Suffa=ilk safta bulunanlar anlamına da gelmektedir.                                                                                                   Temiz ve saf arkadaş anlamına gelen bu zümre hazır kıta olarak hem Allah yolunda savaşmışlar hem de irşad görevinde bulunmuşlardır. Buradan hareket ederek adı ister mutasavvıf, ister derviş olsun her ikisinin de özünün Melamilik olduğu, ilim,irfaniyet ve

neşelerinden  anlaşılmaktadır.Çünkü Melamilik her devirde ,dervişler tarafından ulaşılması gereken bir menzil olarak görülmüştür.

Melami demek fenafillah (Allah’da yok olma) olan ve Muhmmed(S.A.V) efendimizin ahlakıile ahlaklanan demektir. Onların yaşayışları hep Muhmmedi ahlak ve neşesiyle olmuştur.Bir an dahi bu görüşten ayrılmamışlardır.Hatta demişlerdir ki biz bir an dahi olsa Hz.Muhammed (S.A.V) efendimizden ayrı kalsak kendimizi mürtet(kovulmuş) sayarız.Muhyiddin Arabi Hz.’leri Fütuhat-ı Mekkiye adlı eserinde Melamileri tarif ederken şöyle der!Melamiler , bunlara melametçiler de denir.Bu ad dahi lügat yönünden bunlar için zayıf bir kelime olur.Bu gibi kişiler, Allah yolunun efendileri ve önderleridir .Bütün alemin tek efendisibunların arasındadır. İşte o büyük efendi’de Resulallah Muhammed(s:a:v) efedimizdir ve hala oradadır.Bunlar Hak Teala’nın emir ve   yasaklarını bu alemde yerleştirdiler,kuvvetlendirdiler. Sebeplerini yerinde açıkladılar. Yaramayanlarında nedenlerini anlattılar.Dünya evine yarayacak ihtiyaçları dünyaya bıraktılar,ahiret gününün ihtiyaçlarını da ahirete bıraktılar.Eşyaya Allah’ın baktığı görüşle baktılar.Gerçekleri birbirine karıştırmadılar.Melamiler peygamber(SAV) efendimizin övgüsüne sebep olmuşlar ve ehli-beyt yani evladı Resul olarak adlandırılmışlardır.Nebilik sistemi sona erdiğinden  irşat(bilgilendirme) görevi

velilik zümresine geçmiş ve halen bu zümre tarafından yapılmaktadır.

Hadis-i şerifte: Alimler benim varislerimdir buyurulmuştur.Ayrıca Selman  ehl-i Beytimdendir.Denmiştir.Zamanın sahibi, evlad-ı resul Muhammet Nur Hz.’leri risaleti nübüvvet sona ermiş fakat risaleti teşri-a devam etmektedir demiştir.Melamiler evladı resul,manevi ehli-beyt olmuşlar ve irşadı devam ettirmişlerdir.

Bundan sonrada devam edeceklerdir.Bunlar irşatlarını Kur’an ilmiyle yani ilmi ledun adı verilen ilmi hikmet veya ilmi tevhid denilen ilimle gerçekleştirirler.Allah bir ayetinde(zariyat56) insi ve cinni ancak kendisine  ibadet etmeleri için yarattığını belirtmektedir.İbn-i Abbas (RA) ibadeti, Allah’ı bilmek ve tevhid etmek(birlemek) olarak yorumlamıştır.Bazı büyükler Allahı bulmak kolay fakat bulduranı bulmak zordur demişlerdir.Bu zümre, kişiye, kendisini ve rabbisini bildirir.Hadisi-şerifte nefsini(kendisini)bilen Rabbini bilir,denmiştir.Bunun öğretisi   ise meslek-i resul-ü melamiyye ile olur.

Allah bizleri Melami zümresiyle buluştursun Resul-ü Ekrem(SAV) Efendimizin ahlakı

ile ahlaklandırsın ve ondan ayırmasın.       Amin.

Selam evvela Fahr-i Kainat Resul-ü Ekrem(SAV)  Efendimize ve onun evlatları üzerine olsun.

 Dervişliğin manasına gelince:Bunu iki kısma ayırarak olmaması gereken özellikler

ve olması gereken özellikler olarak belirttim.Bunları yaparken, derviş kelimesinin her harfine bir anlam vermeye çalıştım.

                         OLMAMASI GEREKEN ÖZELLİKLER

1-DÜNYA EHLİ OLMAMAK: Dünya kelimesi Arifler tarafından yer yüzü olarak algılanmamış, bu kelime, gaflet, uyku ve en önemlisi kişiyi Allah’tan ayıran bütün değerler olarak gösterilmiştir.Kur’an insanları üç sınıfa ayırarak dünya ehli, ahiret ehli,Hak ehli demiştir.Dünya ehli sahiplerine akl-ı maaş adı verilir.Bunların bütün

                                                                   -3-

gayesi yaşadıkları zeminde maddi zenginlik elde etmek,makam ve rütbe peşinde koşmaktır.Ahirete inançları yoktur.Ahiretle ilginen kişilere ahmak gözü ile bakarlar,                                                                                                                                                      bunlar büyük kayıp içindedirler ve Hak’tan perdelidirler.

Bir ayet-i kerimede (duhan38-39) biz yerleri ve gökleri, ikisinin

arasındakileri eğlenmek için yaratmadık.Hakk’ı göstermek için yarattık .

Ahiret ehli sahiplerine, Akl’ı maad adı verilir. Bunların düşüncesinde ahiret öne çıktığından bütün işlerini ahirete göre yaparlar.Emir ve yasaklara uyarlar, haram ve helale dikkat ederler.Düşünceleri ve varmak istedikleri hedef cennettir ve cennet nimetleridir.Ancak gizli şirk(Allah’a ortak koşma) içindedirler. Bu zümrede Hak’tan perdelidir çünkü zan ehlidir.   Necm-28 ve yunus-36 ayetlerinde cenab-ı hak : zan, hak’tan  bir şey ifade etmez.Demektedir.Yani,zan ehli daima yanılgıda olup hiçbir zaman,gerçek varlık olan Cenab-ı Hak’tan doğru bir bilgi veren değildir.

Hak ehli ise Akl-ı küldür. Emir ve yasaklara uyarlar, haram ve helale dikkat ederler,

Hayır ve yardımda bulunurlar. Onlar daima Allah ile olurlar ve eşyaya Allah’ın baktığı

gibi bakarlar. Zikr-i daim sahibidirler. Kalpler ancak Allah’ın zikri ile tatmin olur.(Rad-28) İşte bir kişinin dünya ehli olmaması gaflet(uyku) içinde olmamasıdır. Kendisini Hak’tan ayıracak ne varsa bütün bunlara sırt çevirmesidir,yüzünü Hakk’a dönmesidir.

Siz yüzünüzü nereye dönerseniz dönün Allah’ın yüzü oradadır.Bakara-115

Siz nerede olursanız olun Allah sizinle beraberdir.Hadid-4

2-EMANETE İHANET ETMEMEK:Zahir(açık) ve batın(iç) olmak üzere iki anlamda

açıklanabilir.

Zahir(açık) anlamı:Kişiye bırakılan, sonradan alınmak üzere, geçici kalan, mal, ziynet,

altın, vs. gibi değerleri sahiplenmemek, zamanı geldiğinde sahibine teslim etmektir.

Onlar emanetleri korur ve verdikleri  sözleri yerine getirirler.Müminun-8

Batın(iç) anlamı:Bu da iki şekilde yorumlanabilir.

Birinci yorum:Cenab-ı Hak ayeti kerimesinde Biz emaneti, göklere, yere ve dağlara

sunduk onlar kabullenmekten çekindiler.İnsan çok cahil ve zalim olduğu halde onu

yüklendi.Ahzap-72 Burada belirtilen   emanet Allah’ın sabit yedi sıfatıdır.bunlar insanda tam olarak bulunur.Diğer yaratıklarda ise eksiktir..Yani insandan başka bütün eşya noksandır.Allah’ın bazı sıfatlarını taşırlar,hayat gibi.Allah’ın yedi sabit sıfatları:Hayat,ilim,irade kudret ,işitmek, görmek ve kelam’dır.İnsan mazhar-ı (alet) tamdır.Hakk’ın aynasıdır.Aynadaki görüntü aynanın kendisine ait Olmadığı gibi, insandaki görüntü ve tecelliler(oluşlar)’de kendisine ait değildir.

İnsan bu görüntülerin açığa çıktığı yerdir.Mazhar(alet)’dır, mazharın sahibi değildir.

Mazharı sahiplenmek emanete ihanettir.Pir Muhammed Nur Hz’leri:”Bu sıfatlar ve isimler tamamıyla Cenab-ı Hakk’ın özellikleridir.Bunların halkın özellikleri olmasını hakikat kabul etmediği gibi düşünen akıl dahi kabul etmez. Demektedir.

İnsan yaratılış yönünden cami’ül-esma (Allah’ın bütün isimlerinin toplandığı yer)’dir.

Kim ki bu sıfatları bilmedi cahil oldu.Kim ki bu sıfatlara sahip çıktı zalim oldu.

Bu sıfatları kendine mal eden şirk(ortaklık) işler.Şirk en büyük günahtır. Ayet:Lokman’ın oğluna öğüdünü an.O,şöyle öğüt veriyordu:”Ey! oğlum,kesinlikle Allah’a ortak koşma. Çünkü ortak koşmak çok büyük bir haksızlıktır.Lokman-13

Nisa48.Kuşkusuz Allah kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz.Bunun dışında, dilediklerini bağışlar.Kim Allah’a ortak koşarsa büyük bir günah işlemiş olur.Nisa-116.Kuşkusuz ,Allah kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz,bunun dışında,dilediği kimselerin hatalarını bağışlar.Kim Allah’a ortak koşarsa kuşkusuz o,uzak bir sapıklığa düşmüştür.Kişinin bu anlamda, emanete ihanet etmemesi için sıfatların sahibini bilmesi gerekiyor.Bu bilme,ancak ilmi tevhidle(Allah’ı birleyen ilim) ile olur.Bu ilmin sahibi ise ,İnsan-ı Kamildir.(olgun insan) o kişinin bulunup bu ilmin öğrenilmesi gerekir.

                                                                        -4-

Ayet:Kuşkusuz Allah size,emanetleri ehline vermenizi ve insanlar arasında hüküm

verdiğinizde adaletle hükmetmenizi emreder.Nisa-58                                                                                                                                                   2.yorum: Bu emanet hem ilim hem de ilmi yayacak olan kişinin belirlenmesidir.Eğer ilim, öğrenmek isteyen samimi olan kişiye verilmezse sahibine zulüm olur.Hak etmeyen kişiye verilirse ilme ihanet olur.

3-RİYA EHLİ OLMAMAK:İki yüzlülük göstermemektir.Açık anlamı ile kişi herkese

ve her kesime içten ve dürüst olarak yaklaşmalı ve davranmalıdır.

Düşünce ve misyonları farklı guruplara mavi boncuk dağıtmamalı,gittiği her guruba

ben sizdenim dememeli yani safını ve duruşunu belli etmelidir.Dervişler içersinde

bulunan bir kişide burada samimi olmalıdır.Kişi derviş olduğunun belli olmasını

istemeyebilir,bu farklı bir olaydır.Dervişler içinde derviş, dışarıda ise başka cemaatten(topluluk) gözükmemelidir.

Hak aşığı Mevlana’nın dediği gibi  <ya göründüğün gibi ol

                                                            ya da olduğun gibi görün>

Bazıları da gösteriş olsun diye ibadet ederler ,namaz kılarlar, bu da riya(iki yüzlülük)dır.

Ey!iman edenler,malını insanlara gösteriş için harcayıp, Allah’a ve ahiret gününe inanmayanlar gibi,sadakalarınızı başa kakarak ve kırıcı sözler söyleyerek boşa çıkarmayın böylelerin durumu,üzerinde az bir toprak bulunan,şiddetli bir yağmurla üzerindeki toprağı tamamen gidip,kupkuru bir taş haline gelen kaya gibidir.Onlar kazandıklarından hiçbir yarar Sağlayamazlar.Allah,inkar eden böylesi toplumları doğru yola iletmez.Bakara-264, Yazıklar olsun ,o namaz kılanlara,kıldıkları namazlarından habersiz olanlara,O gösteriş yapanlara,   İnsanlara en ufak yardımı dahi engelleyenlere!Maun-4-5-6-7,Çalım satmak,insanlara gösteriş yapmak ve onları Allah yolundan alıkoymak için yurtlarından çıkanlar gibi olmayın. Allah onların yaptıklarını her yönüyle bilmektedir.Enfal-47,  Onlar,mallarını gösteriş için harcarlar,Allah’a ve ahiret gününe inanmazlar. Şeytan kime yoldaş olursa,o,ne kötü bir yoldaştır.Nisa38

4-VEHİM DUYGUSUNA KAPILMAMAK:Lügat anlamı kuruntu, vesvesedir.

İnsanda beş zahiri(açık) duygu olduğu gibi beş’te batın(iç) duygu vardır.

Dış duyular:Görme, işitme, tatma, koklama, dokunma dır.

İç duyular:Akıl, hafıza, müdrike, vehim ve hayal’dir            

Vehim iç duyulardan olup olumsuz düşüncelerin ortaya çıkmasına neden olur.Ayrıca insanda manevi vücut dediğimiz beş aza bulunur.Bunlar hafa, ruh, nefs, kalp ve sırdır.

Kalp burada merkez olup bütün tecellilerin toplandığı yerdir.Kalp dönücü demektir.

Kalpte hangi tecelli galip olursa, kalp o tecelliye döner ve ona yüz verir.Kalbe gelen düşünceler dört türlüdür. Bunlar:

               1-Şeytani düşünceler.

               2-Nefsani düşünceler

               3-Meleki düşünceler

               4-Rahmani düşünceler

1-Şeytani düşünceler:Nefsi emmarenin düşüncesidir. Allah ve ahiret inancı yoktur.Her türlü olumsuz davranışların ortaya çıkmasını tetikler.Allah:”Defol oradan,sen kovuldun.” .”Yargı gününe dek lanetim senin üzerine olsun”dedi.İblis:Ey!Rabbim tekrar diriliş gününe kadar bana süre ver dedi.”Allah:İşte sen süre verilenlerdensin”.”O belli vaktin geleceği güne kadar “dedi.İblis:”Senin şanına and olsun ki onların hepsini azdıracağım”.Sad77-78-79-80-81-82-İblis:”Ey! Rabbim,benim yoldan çıkmama sebep olduğundan dolayı,and olsun ki,ben de yeryüzünde onlara kötülükleri güzel göstereceğim ve onların hepsinin yoldan çıkmasına sebep olacağım.”dedi.Hicr 39

2-Nefsani  düşünceler:Olumsuz düşüncelerdir.Ahlaki olmayan düşünceler olup,insanı

toplum içinde olumsuz ve yasal olmayan davranışlara sürükler .Hırsızlık,zina,vs.

                                                                   -5-

İşte vehim denilen bu duyu, nefsani ve şeytani düşüncelerin vücut bulmasına imkan verir.Hz.pir Muhammed Nur, vehim hayal ile birleşirse cin çıkar,cin oluşur.Akıl hayal ile birleşirsemelek doğar demektedir.Yani,kişi vehim duygusunun kontrolü altında olması halinde olumsuzlukların meydana gelmesi kaçınılmazdır.Meleki ve Rahmani düşünceler ise, insanı, iyi işler yapmaya ,Hak ile beraber olmaya çağırandüşüncelerdir.

Sonuç olarak;Bir salik vehimden uzak durarak olumsuz düşüncelere prim vermemelidir.

Meleki ve Rahmani düşüncelerle beraber olmaya gayret etmelidir.            

5-İNCİNMEMEK VE İNCİTMEMEK

Kişi insanlara karşı daima iyilikte bulunmalı,adaletli davranışları ile onların güvenlerini kazanmalıdır.Kendisine yapılabilecek kötülüğü engellemeye çalışmalı bunu yaparken yasal yolları kullanmalıdır.Kendisine yapılan kötülüğü unutmalı, iyiliği ise unutmamalıdır. Hiçbir zaman kin gütmemelidir.                                  

Mesleki Resul açısından yorumu ise şöyle yapılabilir.Derviş olan kişi farkında olmadan Mesleki Resule zarar verebilecek davranış içine girebilir.Bu tutum hatırlatıldığında incinmeyecek ve bu davranışı bir daha yapmamaya gayret edecektir.Çünkü yaptığı olumsuz davranışlar ile Mesleki Resul zarar görür ve zamanın kamilini üzer,incitir. Ahzap -57 Kuşkusuz  Allah’ı ve peygamberini üzenleri Allah dünyada da ahirette de aşağılayacaktır.

Hz pir bir sözünde  taş  atan  kabulüm, taş attıran kabulüm değil demiştir 

6-ŞİRK EHLİ OLMAMAK;

Resulü Ekrem (SAV) efendimiz bir hadisi şeriflerinde;

            <Ben ümmetimin açık şirkinden korkmam

              Gizli şirkinden korkarım.> buyurmuştur..

Şirk kelime anlamı ile,ortaklık, ortak koşmadır.Bu hadisten anlaşılıyor  ki şirk iki türlüdür.

1-Açık şirk:Allah’ı bırakıp onun yerine açık olarak puta tapmaktır.Hz.Adem’den bu tarafa bazı toplumlar putlara tapmışlardır. Onlar bu davranışları ile müşrikler olarak

adlandırılmışlardır.Hemen her peygamber bu müşriklerle mücadele etmişlerdir.Ayetler:Sizi bir candan yaratan ve onunla mutlu olması için eşini de aynı candan var eden,O’dur.Eşiyle birleşince, hafif bir hamilelik geçirip süresini tamamladı.Hamileliği ağırlaşınca ikisi birlikte “Eğer bize kusursuz bir çocuk verirsen,elbette sana şükredenlerden olacağız.”diye rablerine yalvardılar. Allah onlara kusursuz bir çocuk verince,Allah’ın verdiği şeylerde O’na ortak koştular.Allah onların koştukları ortaklardan beridir.Hiçbir şey yaratmayan ve yaratılmış olanları Allah’a ortak mı koşuyorlar?Onlar,ne ortak koşanlara yardım edebilirler, ne de kendilerine yardımları dokunur.Eğer o putları size doğru yolu göstermeye çağırsanız,çağrınıza uymazlar.Onları çağırmanız ya da çağırmamanız sizin açınızdan birdir.Allah’tan başka çağırdıklarınız da sizin gibi kullardır.Eğer onların tanrı olduğu iddianızda samimi iseniz,haydi onlara seslenin de size cevap versinler.Araf-189-190-191-192-193-194-195- islâm dinini seçen ve kelimeyi şehadet getiren kişi açık şirk işlemekten kurtulur.Burada tevhid dediğimiz bir tek Allah’a iman vardır.Allah kendisine ortaklık koşulmasını istemez.

 Ayetler:Kuşkusuz Allah kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz.Bunun dışında dilediklerini bağışlar.Kim Allah’a ortak koşarsa büyük bir günah işlemiş olur.Nisa-48.Kuşkusuz Allah kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz.Bunun dışında,dilediği kimselerin hatalarını bağışlar.Kim Allah’a ortak koşarsa kuşkusuz o,uzak bir sapıklığa düşmüştür .Nisa116. .

2-Gizli şirk: Bilmeden Allah’a ortak koşmadır.Allah yüce kitabında Saffat-96 ayetinde

<Sizide,yaptığınız işleri  de  Allah yaratmıştır.>demektedir.

                                                                 -6-

Demek ki Allah bizi yarattığı gibi işlerimizi  de   yaratmıştır.O halde yaptığımız işlerde Allah’a ortak koşmamamız gerekir.Lokman-13 ayetinde şöyle denilir.Lokmanın öğüdünü an,O şöyle öğüt veriyordu.<Ey oğul kesinlikle Allah’a ortak koşma,çünkü ortak koşma en büyük haksızlıktır.>

Her an bir iş ve faaliyette olduğumuza göre Allah’a ortak koşmamak nasıl olacaktır.

Bu gizli şirkten kurtulmanın yegane yolu tevhid(birleme) ilminin öğrenilmesi gerekir.

Bu ilim kur’an da  ilmi ledün olarak geçer.Ayet:Orada katımızdan kendisine rahmet verdiğimiz ve yine katımızdan kendisine ilim öğrettiğimiz kullarımızdan birini buldular.

Kehf-65 Her ilmin  bir   öğretmeni olduğu gibi bu  ilmin öğretmenine de mürşidi kamil denir.Bunun okuluna da irfan okulu denir.Bu okula gidip mürşidi kamilden bu ilim tahsil edildiğinde gizli şirk ortadan kalkar. Mürşidi KamilinKur’an da ki delili olan ayet Kehf-66 dır.Ayet:Musa ona “sana öğretilen yol gösterici ilimden bana öğretmen için seninle arkadaş olabilir miyim”dedi.

                                               OLMASI  GEREKEN  ÖZELLİKLER

1-DERT EHLİ OLMAK

Buradaki dert dünya yaşantısında karşımıza çıkan olumsuzluklar ve zorluklar değildir.Kimi insanın çocuğu yoktur, çocuk ister, malı yoktur, mal, mülk ister.Böyle dertler kastedilmemektedir.Bu dert Allah derdidir.Allah’ı bilme ve ona kavuşma derdidir..

Maide-35. ci ayetinde Cenabı Allah;Ey inananlar,Allah’tan korkun o’na yakın olma, kavuşma yollarını arayın ve  o yolda çok uğraşın ki kurtuluşa eresiniz.Bu ayete vesile ayeti denir.İşte insanın derdi  bu olmalıdır.Bunun için de çok uğraş vermelidir.Bazı büyükler, öyle bir dert sahibi ol ki sana derman olsun.Büyük Hak aşığı Niyazi Mısri Hz’leri bir beyitinde

         <Derman arardım derdime derdim bana derman imiş

           Burhan arardım aslıma aslım  bana burhan imiş.>   demektedir.

Kişi bu derde sahip olduktan sonra, bu derde derman olacak doktoru araması gerekir.

Bazı büyüklerimiz Allah’ı bulmak kolay, bulduranı bulmak zordur demişlerdir.   

Onun için her mürşit(yol gösteren),gerçek mürşit değildir.Gerçeğini aramak gerekir.

Nakıs(noksan) mürşitler kişiye fazla ibadet ve tesbihat(Allah’ın bazı isimlerinin anılması)verirler.Bunlar kişiyi Allah’a ulaştırmaz. Gerçek mürşitlerin yolu ise kolaydır.

Büyük Hak aşıklarından ve Türk ulu’larından Bahaeddin Nakşibent Hz’lerine sormuşlar?Nakıs mürşit ile gerçek mürşit arasındaki fark nedir? Nakşibent Hz’leri cevaben <Noksan mürşit kişiyi kendine bağlar. Kamil mürşit ise kişiyi Allah’a bağlar>

demiştir.Günümüzde bazı cemaatlarda bunları görmekteyiz.Noksan mürşit kendisine gelen kişiye fazladan ibadetler yüklediği gibi fotoğrafını vererek rabıta(ilgi) yapmasını ister.Bu ilgi ile Allah’a ulaşacağını söyler. Bu ise ruhbanlıktır.Ruhbanlık kişi ile Allah arasına girilmesidir.Dinimiz de ise ruhbanlık yoktur. İsevilikte vardır. Papazlar bu sınıfı oluştururlar.

Ayet:Sonra onların ardından da peygamberimizi gönderdik.Meryem oğlu İsa’yı da onların artlarından gönderdik ve ona incili verdik.O’na uyanların kalplerine şefkat ve acıma duyguları verdik.Ruhbanlığı ise kendileri uydurdular.Biz onu kendilerine yazmamıştık.Ancak onlar Allah’ın rızasını kazanmak arzusuyla bunu yaptılar,ama buna gereği gibi de riayet etmediler Onlardan da inanlara ödüllerini verdik.Onların çoğu yoldan çıkmışlardır.Hadid-27.     

Mısri Hz’leri bir beytinde şöyle der.

   <Her mürşide dil(gönül) verme kim yolunu sarpa uğratır.

     Kamil olan mürşitlerin yolu gayet asan(kolay) imiş.>



                                                       -7-

Kamil mürşit kişiyi Allah ile buluşturarak  onu yaratılışın yüce gayesine ulaştırır.Yaratılışın yüce gayesi, Muhammedi kulluktur.Bu ise Rabbisini mevcutta görmektir.

Hz. Mevlana bir sözünde ibadet, aşk ve dert anlamlarını karşılaştırırken bunların daha iyi anlaşılmasını sağlar.<Yer yüzündeki bütün  abidlerin ibadetleri.terazinin bir kefesine,bir aşıkın aşkı diğer kefesine konsa, aşıkın aşkı ağır gelir.Bütün aşıkların aşkı bir kefeye, bir dertlinin derdi diğer kefeye konsa  bu dert daha ağır gelir.Bütün dert ehlinin dertleri bir kefeye Rahmani cezbeye(etkiye) tutulmuş bir kişinin cezbesi diğer kefeye konsa, cezbe daha ağır gelir.> demiştir.Burada sözü edilen cezbe, sarhoşluk hali ile ifade edilmek istenen müşahede(görme)dir.Allah’ı görme, Rububiyetini görmedir.Demek ki müşahede en makbul ibadettir.Ayet:Doğu da batı da Allah’ındır.Nereye yönünüzü çevirirseniz,Allah o yöndedir. Allah her şeyi kuşatmıştır ve her şeyi bilmektedir.Bakara-115.

2-EHLİ HAK OLMAK

Vuslat(Allah’a kavuşma) derdinde olan kişi arayıcıdır.Ne aradığını bilir.Bir Hadisi Kutside:Cenab-ı Allah <Beni bilen arar,arayana bulunurum, bulunduğum kişiyi kendime aşık ederim.Kimi kendime aşık ettiysem onu katlederim.Kimi katlettiysem onun diyeti ben olurum, onunla benim  aramda fark kalmaz demektedir> Kim ki Cenabı Hak’kı bulur o Hak ehli olur.Önceki beyitlerde de belirtildiği gibi Allah’ı bulmak kolay fakat bulduranı bulmak zordur.Ancak kamil bir mürşit ile bu gerçekleşir.Ali-imran 31 ayette :De ki eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki,Allah’da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın.Allah çok afedici ve çok merhametlidir.Burada Cenabı-Hak, kişiden Muhammedi olmayı ve Muhammedi bir kulluk istemektedir.Bu ifade de bana tabi olun denmekle Resulallah(sav) ve onun varisleri kastedilmektedir. Bir hadisi-şerifte alimler benim varislerimdir buyurulmaktadır.Alimleri sevmek Allah’ı sevmekle eş tutulmuştur.Bu bağlamda Resullah(sav) efendimize ve onun varislerine tabi olmak Allah’ı sevmek ve ehli Hak olmaktır.Bir kişinin Allah’a kavuşmada 6(altı) merhalesi(bölüm) vardır.Bunlar; muhip(sevmek),mürid(aramak),salik( yolcu),talip(istemek),aşık ve vasıl’dır(kavuşma)

Muhip=Allah sohbetini sever, Sohbete rastlarsa dinler fakat sohbeti aramaz.

Mürid=Sohbeti dinler ve arar.Arayıcıdır.

Salik=Allah’a vuslat için yola girer.Kamil bir insana teslim olur.Zikr-i daim ehlidir.

Talip=Vuslat’ı isteyendir.Ef’al salikidir.Müşahede ehlidir.

Aşık=Salikin aşk mertebesine ulaşmasıdır.Sıfat salik’idir. Müşahede ehlidir.

Vasıl=Kavuşma zamanıdır.Salik’in nisbet varlıklarından soyunduğu tam yokluk halidir.

Zat salikidir Müşahede ehlidir..Ehli Hak olmak salik’le başlar.Zikr-i daimi elde eden Hak ile beraberdir.Nereye dönse,nereye baksa hep Hak der.Muhammed Nur Hz’leri Hak ehline muhip durumunda olan kişiyi de dahil etmiştir.

3-RIZA EHLİ OLMAK= Hoşnutluk durumudur.Doğru duruştur.

Rıza’yı avamın(Hakk’ı bilmeyen halk) rızası ve havasın(seçkinlerin) rızası olmak üzere iki kısımda inceleyebiliriz.

Avamın hoşnutluğu=İslam dininden ve Hz Peygamberden razı olur.Allah’ın ve peygamberin  hoşnutluğunu kazanmak ister. Allah’ın emir ve yasaklarına uyarak  Allah’ın kendisinden razı olmasını ister.Cennete girmeyi ve cennet nimetlerini ister.

Seçkinlerin hoşnutluğu=Allah’ın rububiyet’inden razı olmaktır.Rab mevcudata yönelik tasarruftur.Söz gelişi kulun  malını yitirmesi veya bir yakınını kaybetmesinden dolayı bir sıkıntıya düşmez.Her fiilin(işin) failinin(işleyenin)Hak olduğunu bilir, Yani, Rububiyetin müşahedesi ile ilgili bir sıkıntı oluşmaz.İnsanda, üzülme ve sevinme gibi hisler bulunduğundan, bu hislerin galip olduğu anlar olacaktır.Kişi bu anlarda dahi 

                                                                 -8-

Rabbini görmeye gayret edecektir.Yakup (AS), oğluYusuf(AS) kaybettiğinde ağlamaktan gözlerine perde inmiştir. Yusuf(AS)’mı gelene geçene sorduğundan, bu hali diğer oğulları tarafından uygun görülmemiş, kendisinin bir peygamber olduğu hatırlatıldığında ise, ben Yusuf’umu kime sorduğumu biliyorum diye cevap vermiştir. Şu da var ki şeri’ata ve ahkama(genel hükümler) aykırı bir olay varsa,o olay Hak namına çirkin görülür ve red edilir.

Bu rızanın neticesi,Hakk’ın kulunu emrettiği yerde bulması, yasakladığı yerde bulmamasıdır.Kul,her işte ve yasakta Rabbine itaat eder,bu durum Rabbisini hoşnut eden kulluktur.

Fecr-27-28.ayetlerinde <Ey mutmain olan nefs dön Rabbine, Rabbin senden razı sen Rabbından razı,gir cennetime,gir abidlerimin arasına.>demektedir.

Böylece kul,Hak’tan hoşnut olma makamına yerleşir.İşte muhabbet ehline ayrılmış cennet makamı budur.Onlar sevgilerinde dürüst kişilerdir.

Konuyu bir olay ile daha anlaşılır duruma getirelim.Bir duvara çarparak yüzünü yaraladığının farkına varamayan Rabia’tül Adeviye Hz’lerine sorulduğunda şöyle cevap vermiştir.<Belayı gönderene olan sevgim,gönderdiği beladan beni habersiz yapmıştır.>

Rıza;kaderin,kudret sahibinin açığa çıkardığı elemi idrak etmek yerine, kudret sahibini görmekle lezzetlenmektir

4-VİCDAN SAHİBİ OLMAK=Lügat anlamı;insanın içindeki iyiyi, kötüden ayırabilen, iyilik yapmaktan lezzet duyan manevi histir.İnanç,şuur ve batın(iç) ile Hakk’ı tanımaktır.

Vicdanın ayrıca din anlamı da vardır.

Çoğu zaman vicdan, insaf ile karıştırılır.İnsaf;Merhamet ve adalet dairesinde hareket etmektir.Hakikatı kabul ve itiraftır.İlmi tevhid(ilmi hikmet) dediğimiz Kur’anda,ilmi ledun olarak belirtilen ilim yanında vicdan;Tecelliyi(açığa çıkanı) gayri görmemektir. Yaratılmış her ne var ise Allah’dan ayrı görmemek,ayniyet izafe etmektir.

.Yani tecellide Faili(işleyeni),Mevsufu(sıfatlananı),Mevcudu(vücut sahibi) gören ve bilendir.Olaylara bakışı   ve yorumu Muhammedi görüşüyle olması,Nur’u Muhammed mazharı(görünen yer) olup Meslek’i Resulun irşadı ile aydınlığa çıkmasıdır.Niyazi- Mısri Hz’leri bir beytinde şöyle der!

<Arifin mutlak kelamın tutmaya irfan gerek

                         Sırrı  muğlaktır gönülde zevk ile vicdan gerek.>

Arif olan vicdan sahibidir.Bu yüzden arifi ancak arif anlar.Muhammed Nur Hz’leri vicdan ancak Tevhid ehlinde bulunur demişlerdir.

5-İHLAS SAHİBİ OLMAK=Lügat anlamı; içten ,samimi,riyasız ve katkısız olmaktır.

İhlas:Avam’ın(halk) ve havas’ın(seçkinlerin) ihlası olmak üzere iki kısımda incelenir.

Avamın ihlası:Allah rızasını gaye edinmek,insanlara gösterişten uzak olmak,ibadetlerini o,Allah’ı, görmese de, Allah’ın kendisini gördüğü düşüncesiyle yapmasıdır.Allah’ı teala bir Ayetinde şöyle buyurmuştur,<Dikkat ediniz din sadece Allah içindir.>gösteriş,makam, ve saygınlık kazanmak için,insanlar katında güzel görünme isteği gibi her türlü art niyetten arınmış olmaktır.

Seçkinlerin ihlası:Amelden(işler) ameli görmeyi çıkarmaktır.İşlerini,katkısız yapmak,Allah  fail(işleyen) olduğundan,işleri kendine nispet etmemektir.Hz.peygamber(sav) efendimiz bir hadislerinde,Hz.Ebazer’e(RA) şöyle seslenir.Ya! Ebazer:<Gemini yenile,dalgalar çok çetin,Azığını tam al,menzile ulaştırsin,Yükünü hafif tut, yol çok uzun,Amelini ihlas üzere yap,gözcüler çok keskin.>

Ebazer;Hz peygamber(sav)efendimizin bu sözlerle,kendisine ,dört ilmi açtığını belirtmiştir.Bu ilimler,ilmi şeriat, ilmi tarikat, ilmi hakikat, ilmi marifet’tir.

                                                                  -9-

İlmi şeriat;Kur’anda belirtildiği gibi Cenab-ı Hakk’ ın yapılmasını istediği,yapılmamasını emrettiği ilimdir.

Tarikat ilmi=Ahlaka dair tüm bilgilerdir.Zikr-i daim kapısıdır.Günümüzdeki tarikatlarla bir ilgisi yoktur.

Hakikat ilmi=Allah’ın sıfatları ve zat’ını bilgilendiren ilimdir.

Marifet ilmi=Allah’ın isimlerini bilgilendiren ilimdir.Her şeyi, yerli,yerinde görmekdir. İhlas ancak, batın(iç) ilimlerin öğrenilmesiyle elde edilir.Tarikat,hakikat, marifet ilimleri batın ilimlerdirYine Hz.Peygamber(SAV) efendimiz hadislerinde:Bütün insanlar helaktadır,Alimler müstesna.Alimler de helaktadadır,ilmi ile amel eden alimler müstesna. İlmi ile amel eden alimler de helaktadır.Muhlisler müstesna. Muhlis:İşlerini ihlas üzere yani katkısız, şirksiz yapan kişidir..Sonuç olarak işlerin ihlas üzere olması için şirk’ten arınılmış olunması gerekir.

6-ŞÜKREDİCİ OLMAK=Lügat anlamı övgüdür.Şükür nimeti vereni övmek demektir.Buövgüde kişi,üzerindeki nimeti bildiğini gösterecek şekilde onu över ve kalbi ile nimetlerin ona ait olduğunu itiraf eder.Nimetler maddi de olabilir manevide.

Bazı büyükler;Şükür, nimetleri bilmenin adıdır, demişlerdir.Bu bilgi nimet vereni bilmenin yoludur.Şükür,başka bir ifadeyle;başarıya ulaşma,hideyete(doğruluk) erme nimetine karşı yapılan davranıştır.Bu ifadeler genel şükrü belirtir.

Seçkinlerin şükrü ise=Kemal(olgun)mertebeye, makam-ı insan mertebesine ulaşma şükrüdür.

Bakara-152. ayette Cenab-ı Allah mealen şöyle der.<Anın beni ki, anayım sizi,şükredin bana,sakın nankörlük yapmayın.>İbadetle bu zikre uyunuz.Buradaki ibadet Allah’ı bilmek veAllah’ı tevhid etmektir.Vahdet-i vücut(tek varlık) zevki ile mevcutta, fani(yok)olarak,Hakk’ı zikretmek(yoklukla yapılan zikir)tir.Buna karşılık Cenab-ı Hakk’ın da, mevcutluğu ile kul’da var olmasıdır.Yakınlık nurlarını ve nimetlerini kulda açığa çıkarmasıdır. Bu hidayet nimetine şükür ediniz.Nimet ile nimeti verenden mahcup(perdeli)olarak uzak kalmayınız.Bu ise nankörlüktür,küfürdür.Hakk’ı örtmeyiniz hakk’a perdeli olmayınız. 

                                                      ÖZET   OLARAK                                            

Tekrar ederek,altını çizerek belirtelim ki:Dervişlik bazı kesim ve cemaatların anlayışlarında olduğu gibi, bir lokma bir hırka misali,halk’tan kopuk yaşayan uzlete(tenha) çekilmiş,çile çeken,zorluğu marifet bilen, suret,şekil düzen bir sistem değildir.

Dervişler halk içinde olmaya özen göstermişler,halkın giyindiği gibi giyinmiş ve onlar gibi yaşamışlardır.Ayrıca:dervişlik yani melamet neşesine sahip olduğunu iddia eden sahte Melamiler de vardır.Melamet zevkine sahibim anlayışı ile nefsinin isteklerine uyarlar.

.Onlar cami cemaatinin kıldığı namazla,tuttuğu oruçla alay ederler.Biz daim namazda ve oruçtayız gibi safsata(boş) sözlerle onları incitirler.Bu gibi zümreler zındık’lar olarak tanımlanır.Gerçek Melamiler daha önce anlatıldığı gibi zahir(açık) ve batın(iç) ibadetleri layıkı ile yerine getrirler.İmam-Gazali bir dörtlüğünde:

               <Kim ki Allah’ı tabiat ile bildi mülhit(ateist,maddeci) oldu.

                 Kim ki Allah’ı vücudu ile bildi kafir oldu.(Kendi ayrı, Allah’ı ayrı bilenler)

                 Kim ki Allah’ı nefsiyle bildi zındık oldu.(kendine, Allah’lık verenler)

     Kim ki Allah’ı Allah ile bildi muvahhid oldu.>(Allah’ı Makamlarla bilenler)

Allah’ı Allah ile bilenler ancak muvahhidlerdir, dervişlerdir.

Derviş Şem’i bir sözünde  <Hakk’a makbul olmak ister, halka menfur olmadan>  Halkın nefretini kazanmadan hakk’a makbul olmayı öğütlemektedir.Onlar yani gerçek

Melamiler;

                                                 -10-

halka ters düşmemeyi şiar edinmişlerdir.Onlar, sevgi, aşk pınarları olup Dini islamın hizmet erleri olmuşlardır.Onlar Allah aşkı ile dolu ,Hz. Peygamberin(SAV) meftunudurlar(tutkunu) onlar Resulü Ekrem(SAV) efendimizin ahlakı ile ahlaklanmışlar ve ondan bir an dahi ayrı kalmayı kendilerine azap bilmişlerdir. Hz.Mevlana bir dörtlüğünde şöyle der! 

                  <Dinle sözümü,sana derim özge eda’dır.

                    Derviş olana layık olan, aşkı Hüda’dır.

                    Aşıkın neyi var ise, Maşuk’a feda dır.

                    Sema safa, cana vefa,ruha gıdadır.>

Dervişe layık olan,Allah aşkı ve fenafillah (Allah’da yok olma) zevkidir.Yani yokluk zevkidir.Demektedir.

Yine Adile sultan adında bir dervişane der ki!

                   <Adile uzatma sözünü ,

                      Derviş ede gör özünü,            

                     Ta göresin Hak yüzünü,

                      İncitme hiç dervişleri.>

Demek ki kişinin özü derviş müşahedesi(görmesi) Hak olmalıdır.Son dönemde yaşamış büyük Hak aşıklarından,Melamet büyüklerinden Hasan Fehmi Tezdoğan Hz’leri de şöylesöyler!     <Derviş olan Hakk’ı bulur dediler  ,

                           Gel gönül gel bizde derviş olalım,

                           Dervişlik yolunda kurban olalım,

                           Gel gönül gel bizde derviş olalım,

                           Gel gönül gel bizde hakk’ı bulalım,

                           Men raani fakat raal Hak imiş,

                           Muhammedi gören Hakk’ı görürmüş,

                           Dervişlikten maksat bu esrar imiş,

                           Gel gönül gel bizde derviş olalalım                             

  Gel gönül gel bizde Hakk’ı bulalım.>

Men raani fakat raal Hak, hadisi şeriftir. Anlamı <Beni gören,Hakk’ı görür.  

Demek ki dervişlik yüce makam olup,Hz Peygamberi(SAV) ve Hakk!ı gören bir anlayış ve keşiftir. İşte onlar meslek-i Resule uymuşlar,gerçek anlamda  Ehl-i sünnet vel-cemaat olmuşlardır.Hz.Peygamberin(SAV) hem zahiri(açık) hem de Batıni(iç) sünnetlerini yaşamışlar, kendilerinde Hak ve Hakikatı toplama açısından cemaat olmuşlardır.

                                                                                              En iyisini Allah bilir.



Biz de Allah’dan dileriz ki gönlümüz derviş, bilişimiz ve görüşümüz daim hep Hak olsun.Amin                                                                                                            



                                                                                              30-05-2007



                                                                            MEHMET NACİ GÜNEY

                                                                                    (ÖĞRETMEN)

                                                                               SALİHLİ/MANİSA                                                   
           

REGAİP (gecesi)KANDİLİNİN mana ve hikmeti

  Gönüllere zikrullah ile tecelli eden Allah’a hamd olsun. Kulluğun en kâmil zuhuru olan Hz. Muhammed’e ve evladı Resul’e selam olsun.   

        Regaip kandili, hicri takvime göre recep ayının ilk haftasında kutlanır. Regaip, rağbet manasına gelen bir kelime olup, zahiren Hz. Muhammed’in (s.a.v) ana rahmine düşmesini, yani annesi Amine validemizin Hz. Muhammed’e hamile kalmasını ifade eder.

       Kuran’ın “ Ve Rabbı’na rağbet et” (İnşirah suresi-8) beyanı gereği, Regaip mana yönüyle kulun cenabı Hakk’a yönelerek rabbine rağbet etmesi demektir.

Ki Akıl baliğ olan her insan, yaratıcısı olan rabbini bu âemde bulup ona rağbet ederek kavuşmaya müsait bir potansiyel ve kabiliyette yaratılmıştır. Ve her insan yaratıcısı olan rabbi’ni tanıyıp ona yakın olduğu nisbette felaha, yani kurtuluşa huzura erer ve yaradılış gayesine uygun bir kulluk ifa etmiş olur. Fakat insan, bu tabiat âleminden tattığı nefsani lezzetlere ve hoşnutluk duyduğu masivaya (Allahtan gayrı olanlara) yönelip rağbet ederek onu rabbinden ayıran dünyasını oluşturur. Bunu beyanla Pir seyyid Muhammed nur Hz; “Dünya ehli olmak mal mülk zengini olmak değildir, Karun gibi nice zenginler vardır dünya ehli değildir, kapı kapı dolaşan nice fakir vardır dünya ehlidir. Çünkü kulu Rabbin’den ayıran her ne ise, o dünyadır” buyurmuştur.

       Bu itibarla, insanın bu yeryüzünde tadıp lezzetlendiği ve onu rabbinden ayıran dünya muhabbetlerini terk ederek, kalbindeki zikrullah mazharıyetiyle Allah’a yönelip her nefeste zikri daim’e mazhar olması, o insanın ledduni yönden Allah’a rağbeti ve regaip ruhaniyetine ulaşmasıdır.

Kalp’teki zikri daim’in aynı zamanda mayayı Muhammed olması itibarıyla, kulun kalbinin zikrullah’la buluşması o kulun gönlünün, Muhammed mayası ile mayalanmasıdır. Ki Muhammed mayası olan zikrullah gönülde kabararak o kul’u, vücudu nuru Muhammed mazharıyetine ulaştırır.

       Hz.resulullah efendimiz “Recep Allah’ın ayıdır, şaban benim ayım, ramazan ise ümmetimin ayıdır” buyurmuştur. Ki bu ayların bu değerlerle ifade edilmesi o aylardaki kandil gecelerindendir. Yani recep ayının Allah’ın ayı olması içindeki, regaib ve miraç kandillerindeki hikmet gereğidir. Şaban ayının Hz. Resulullah’ın ayı olması, içindeki berat kandilinin hikmeti gereğidir. Ramazan ayının ümmetin ayı olması ise, bu aydaki kadir kandilinin ledduni hikmeti icabındandır.

       Bu itibarla, recep ayının ilk haftasında olan regaib kandili, ledduni yönüyle kulun kalbinin Muhammed mayası olan zikri daim’le mayalanmasını ifade eder. Ve böyle bir mazhariyetle kalbi regaip’in ledduni manasına ulaşan bir kul, kalbindeki zikri daim uyanıklığıyla, her nerede ve ne zamanda olursa olsun daima Allah’la beraber olur. Ki bunu beyanla Pir Seyyid Muhammed Nur Hz: “Zikir saliki’nin kıblesi “semme vechullahtır / Allahın her taraftaki yüzüdür.” (Bakara-115) Çünkü zikir saliki her nereye yönelse ve nerede olursa olsun daima Allah der” buyurmuşlardır.

       Velhasıl; Zikri daim olan Muhammed mayası ile kalbi şereflenip, o’nu rabbinden ayıran dünya sevgilerini terk ederek kalbi Allah sevgisi (muhabbetullah) ile dolan bir kul ancak, regaip kandilinin ledduni manasına ulaşmış olur. Ve böyle bir kul var olduğu her yerde ve her zamanda regaip ruhaniyetiyle yaşar.

Cenabı Hak’tan, Regaip kandilinin ruhaniyet-i aydınlığına bizleri de mazhar kılmasını dileriz. Vesselem.  

             

                                                                             Nejdet Şahin


8 Mayıs 2012 Salı

GÜL BAĞI ŞERHİ

                       BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

     Selam evvalan ve bizzat iki âlemin yaradılış sebebi olan, Cenabı Allah’ın habibim dediği Hz. Muhammed (S.A.V)’e olsun ve onun ahlâkıyla ahlaklanan evladı resule olsun. Rabbim bizleri de onun ahlakıyla ahlaklanan kullarının arasına katsın ve sıdkı sadakatle son nefesimize kadar gönlümüzü orda karar kıldırsın. Âmin.

GÜL BAĞINDAN KAÇANA
BÜLBÜL DENİLMEZ   
VİRANLIKTA TEK BAŞINA
BÜLBÜL OTURMAZ

     Bülbül’ün güle olan aşkı ile daima onun kokusunu araması, onu bulma derdiyle inleyişini ve bu inleyişinin sabahın seheriyle gelen rüzgârdaki gülün kokusuyla daha da şiddetlendiğini ve bu koku ile kendinden geçtiğini büyüklerimizden işitmiştik. Bülbül’ün bu hali Hz. Resullullah efendimizin ahlakının açığa çıktığı meclisin bulunması için dertlilerin içinde bulundukları hal ile teşbih edilerek ehli kemal tarafından anlatılmıştır. Bunu beyanla Kur’anın; “Bir zaman Musa, genç dostuna şöyle demişti: "İki denizin birleştiği yere kadar hiç durmadan yürüyeceğim yahut da seneler ve seneler harcayacağım.” (Kehf 60) Ayetinde ifade edilen Hz. Musa’nın iki suyun birleştiği yere ulaşmaktaki arzusu, kulun bu âlemdeki yaradılış amacındaki kâmil kulluğa ulaşma çabasını ifade etmektedir. Bu kulluk mesleki resulü melamiye de kişinin Hz. Resullullah efendimizin zahir ve batın kulluğuna ulaşma çabasıdır. Beyitte ifade edilen gül bağından kaçana bülbül denilmesinin hikmeti;  eğer aşığın amacı gül ile remz edilen Hz. Resullullah efendimizin ahlakına ulaşıp, kâmil bir kul olmak ise; bu amaç ve sevda ile bağrı yanıkların arasında onlarla beraber olmaktan âşık keyiflenir. Ve sürekli bu amaç ve sevda arzusuyla yaşayanlardan uzak durmaz. Eğer uzak duruyorsa bu uzak duruş Bülbül’ün hâl ve davranışı değildir. Yani Hak Aşığında böyle bir ahval olmaz.
      Mesnevi’de Mevlana Hz. bunu beyanla şöyle bir hikâye anlatır ki; “Doğan diye, dönüp tekrar padişaha gelen doğana derler. Yolunu kaybeden kör doğandır. Bir doğan yolunu kaybetti ve bir viraneye düştü ve Baykuşların arasında kaldı. Padişahtan ayrı düşmesi şöyle dursun baykuşlar onun başına vurmaya, tüylerini yolmaya başladılar. Mahalle köpekleri gibi hepsi de kızgın, korkunç bir halde garip doğanın başına üşüşüp hırkasını çekiştirmeye başladılar. Kendi aralarında bir velveledir kopardılar, bu doğan bizim yerimizi yurdumuzu almaya geldi diye.
      Doğan, “ Ben baykuşlara layık mıyım?” Baykuşlara bunun gibi yüzlerce virane bağışladım. Ben burada kalmak istemem, padişaha dönmek isterim. Tasalanıp kendinize kıymayın. Ben burada durmam vatanıma giderim. Bu harabe, sizin gözünüze hoş bir yer görünüyor, bana değil. Benim naz ettiğim yer, padişahın koludur” diyordu. Baykuşlar ise; ”Bir kuşcağız, hiç padişahla düşüp kalkar mı? Bir parçacık aklınız varsa dinlemeyin bu sözü. O, padişahın cinsinden mi, vezirin cinsinden mi? Hiç sarımsakla badem helvası yenir mi? Padişah, adamlarıyla beni arıyor demesi de hilesinden, fendinden. Bu, kabul edilmeyecek bir malihulya. Bu, olmayacak bir laf, ahmak aldatmak için kurulmuş bir tuzak! Kim buna inanırsa ahmaklığından inanır...’’ diyorlardı.
     Hikâyede ifade edilen viranedeki Baykuş’lar, padişahtan yani cenabı haktan gafil ve habersiz kimselerdir. Kör olan Doğan ise; zamanın kâmil mürşidinin meclisini bulmuş olmasına rağmen henüz gafletten uyanmamış dervişin heva ve heveslerine uyarak gafil ve cahillerin arasındaki ahval ve durumunu beyan eder. Bu itibarla zikri daim ve tevhidi hakiki keşfi irfanıyla Bülbül ve arif olan bir kişi hakkın varlığından gafil olan, kendi heva ve heveslerine tabi olan yerlerde kesinlikle eylenip oyalanmaz. Eğer oyalanırsa gönlündeki gül olan Muhammedi değerler, baykuş olan gafil ve cahillerce talan edilir. Bunun için bir Doğan Baykuşların viranesine gidiyorsa o, hikâye de ifade edilen o yolunu kaybetmiş kör bir doğandır. Bunu beyanla şiirde Bülbül ile teşbih edilen arif kişi baykuş ile teşbih edilen cahil ve gafillerden oluşan viran meclislerde oturmaz denilmektedir.
     Bunu ifade ile Kuran’ı kerimde “Benliğini, sabah-akşam yüzünü isteyerek rablerine yalvaranlarla beraber tut. İğreti dünya hayatının süsünü isteyerek gözlerini onlardan kaydırıp uzaklaştırma. Ve sakın, kalbinin bizim zikrimizden gafil koyduğumuz, boş arzularına uymuş kişiye boyun eğme. Böylesinin işi hep aşırılıktır’’ (Kehf 28) buyrulur ki ayet bizlere, kişinin kendisini sabah akşam rabbinin vechine kavuşma arzusuyla olanlarla birlikte olmayı söylemektedir. Bu ifadeler beyitte bülbül’ün tek başına viran olmuş yerlerde bulunmaması gerektiğini, onun bülbüllüğünün ispatı ise gülü koklamış ve gül olmuşlarla birlikte olması gerekliliği ifade edilmiştir. Allah’u âlem. 

NAKISLIK SARIP KUŞATMIŞ
SENİN HER HALİNİ
ÖDÜN PATLAR SARFETMEKTEN
RABBİN VERDİKLERİNİ

     Kur’an da Hz. Yunus (as)’ın kavmini hidayete davet etmesine rağmen kavminin onun tebliğine cevap vermeyişini ve kavminden kaçmasını ve sonrası olanları beyanla “Hani o, dolu bir gemiye kaçmıştı. Sonra kura çekti de kaybedenlerden oldu. Derken, kendisini balık yutmuştu. O kendi kendini kınayıp duruyordu. Eğer tespih edenlerden olmasaydı. İnsanların diriltilecekleri güne kadar onun karnında kalacaktı.” (kasas 140–144) buyrulmuştur. Bu ayete şöylece enfusi bir mâna verecek olursak; insanın kendine/ nefsine yapılan mesleki resul tebliği ile yaradılış gayesine olan yönelişi ve Rabbini sürekli tesbihi/öğüşü, kişiyi fena/ yokluk müşahedesine ulaştırır. İnsanın böyle bir tespihi yapmaması ise, onun insanların diriltilecekleri güne kadar balığın karnında kalmasıdır. Balığın karnında kalmak ise; kulluğunun kemalini açığa çıkaramayıp, bu âlemin değerlerinin tesiri ile kendi hakikatinden kişinin haberdar olmamasıdır. Bunu ifadeyle ayette “Bu dünyada kör olan, âhirette de kördür. Yolca da daha sapıktır o.” (İsa 72) buyrulur.
     Hz. Yunus (as)’ın ayetinin diğer açık manası ise; Hz. Yunus (as) eğer tesbih edenlerden olmasaydı insanların diriltilecekleri güne kadar balığın karnında kalacaktır beyanı bizlere; rabbin verdiklerini muhtaçlara tebliğden kaçınılmaması gerektiğini buyurur.
    Bu itibarla sohbetlerde işitmiştim “fetih / açılma iki türlüdür. Birincisi toprak fethidir, ikincisi gönüllerin fethidir. Toprak fethi geçicidir, gün gelir sizden daha güçlü biri gelir alır. Ama günüllerin fethi kalıcıdır. Anadolu’da, Balkan’lar da her yerde bir Türk ereninin mezarını bulursunuz. Onlar orda vahyin öngördüğü ve Hz. Peygamber efendimizin (sav) şahsında açığa çıkmış ahlakla hareket etmişler…” Bu ahlakın yaşanması ve yaşatılması yolunda gayret göstermişlerdir. Hz. Resullullah efendimiz (sav) peygamberlik görevi ile vazifelendirildiğinde Mekke’nin ileri gelenleri mevki, makam, para, kadın teklif ettiler sırf peygamberlik vazifesini yapmaması için. Hz. Resullullah efendimiz (sav) “vallahi bir elime ayı, bir elime güneşi verseniz yinede bu vazifemden vazgeçmem” dedi;
Bunun için ehli kemal mazhar oldukları ilim ve irfan infakını yapmaktan asla geri durmazlar. Hatta geri durmadıkları gibi bu ilim irfan muhtaç ve fukaralarını her nerede ise onları ararlar ve bulurlar. Ve onlara irşatları ile tebliğ yaparlar. Bu ahval ehli kemali daima terakki ettirdiğinden ehli kemal asla ve katiyen irşad faaliyetlerinden geri durmazlar. Geri durmak kâmilin hâl ve hareketi değildir. Nakıs insanın davranışıdır. Allah’u âlem.
     Rabbim bizleri her daim onun rızası üzerine bir kulluk yaşamayı ve bu değerleri yaşamayı ve yaşatmayı ikram ve ihsan eylesin âmin.



EHLİ İRFAN ARDINDA
SOLUCAN ARAYAN GİBİSİN
SİNSİCE AŞIRDIKLARINI
“DOĞUŞ” DİYE SERGİLERSİN

     Ardında solucan aramak deyimi; çiftçiler tarlayı imar ederlerken, toprağın alt üst olması ile toprağın altındaki solucanların yüzeye çıkıp kuşların onları yakalamasını ifade etmektedir.  Buradaki çiftçi zamanın kâmili olup, çiftçinin çift sürmesi kâmilin irşad faaliyetleridir. Onun bu faaliyetleri kurdun kuşun etrafına toplanıp, rızıklanmaları gibi tüm insanlığa fayda ve rahmet olur. Çiftçinin ardında solucan arayan kuş ise karga vb. gibi etrafına zarar veren leş yiyicileri ifade eder. Çünkü çiftçinin faaliyeti ile kurda kuşa rahmet olmasına rağmen leş yiyiciler, kendi nefsinden başka şeyi düşünmez. Ve daima şahsi çıkarlarını gözetirler.
     Fakat mesleki resul sadıklarının eğitimleri, meclisteki dert ehlinin derdi üzerine hâsıl olan sohbet ile şekillenir ki, Hz. Resullullah efendimiz “soru sorun, soru sormanın şu dört kişiye faydası vardır. Soruyu sorana, cevap verene, dinleyenlere ve onları sevenleredir’’ demiştir. Çünkü soru soran müşkülünün hallolması ile istifadelenir. Bu soru belki mecliste ilk defa sorulmuş olabilir belki de daha önceki sohbetlerde de konusu geçmiş olabilir. Fakat “Göklerde ve yerde kim varsa O'ndan ister. O, her an yeni bir iş ve oluştadır.” (rahman 29) Ayeti hikmetince meclistekiler dertlilerin müşkülleri karşında yeni doğuşlara muhatap olurlar. Şimdi ehli kemal meclisinde duyduklarımızı dışarıda anlatmayacak mıyız? Tabii ki anlatacağız; fakat bu duyduklarımızı kendi ürünümüz gibi sahtekârlık yapıp âlemi halka satmaya kalkarsak yolun gözcüleri keskindir ve yakalarlar. Hem bu hâl kişinin kendini aldatmasından başka nedir ki?
     Bunu ifadeyle Kur’an da “Biz en yakın göğü zinetlerle yıldızlarla donattık. Onu itaatten çıkan her asi şeytandan koruduk. Onlar ne kadar çırpınsalar da o yüce meclisi dinleyemezler. Ve her taraftan atışa tutulup kovulurlar…” (Saffat-6..9) “Ancak kulak hırsızlığı yapanlar olur. Onu da şihab / yakıcı bir alev takip eder.” (Saffat–10) (Hicr–18.) buyrulur ki ayetteki yüce meclisten maksat ehli kemal ve ehli irfanın oluşturduğu meclistir. Hırsızlık yapan ise; o meclisin sadıklarından olmadığı halde meclisten duyduklarını kendi bilgisi gibi cahil ve eksiklere satan arif görüntülü kimsedir.  Cenabı Allah bizleri ehli kemal irşadından nasiplenmeyi ve nasiplendiği ilim ve irfan rızkının infakından üşenmeyen, tevhidi hakikiyi yaşayıp yaşatma gayretinden asla ayrılmayan kullarından eylesin âmin…
    
EĞER SENDE İRFAN OLSA
ANILDIMI “HZ. PİR” TİTRERSİN
BIRAKTIKLARINA SAYGIN OLSA
DOKUNMAYIP “VAHYİ İLHAMİ” DERSİN

     Hasan Fehmi Efendi’nin divanının ‘’ Yüzüm tuttum sana ya Hazreti Pir’’ ilahisinin şerhinde Nejdet Şahin Efendi, Hz. Pir Seyyit Muhammet Nur ile ilgili bir  açıklamasında ‘‘ Hz. Muhammed (sav)’in Peygamberliğiyle tamamlanan İslam dininin iki yönü vardır: Biri zahir, yani açık / dış yönüdür ki, bunun tebliği ulema-yı zahir tarafından, alenen cümle ümmet-i Muhammed’e yapılmaktadır. Dinin zahiriyle kulluk yapanlar, Kur’an’ın açık hükümleriyle meşgul olurlar. İslam dininin bir de batın / iç yönü vardır ki, ilmi ledün / ilm-i tevhid irfaniyetiyle ehl-i hakikat olanlar, Kur’an’ın açık hükümlerine uymakla beraber “tekrarlanan yedi ayetle” meşgul olurlar. 
İşte bu tekrarlanan yedi ayet, son peygamber olan Hz. Muhammed (sav)’den sonra, insan-ı kamil olan veliler tarafından meslek-i Resul seyr-i süluku olarak tebliğ ve telkin edilmiştir ve edilmektedir. Her asırda, yani her yüz yılda zuhur eden müceddid tarafından yenilenen “tekrarlanan yedi ayet” meslek-i Resul telkin ve irşadı olarak halen devam etmektedir ve kıyamete kadar devam edecektir.
Bu asrın müceddidi, Pir Seyyit Muhammed Nur Hazretleridir. Her zamanın müceddidi bizzat Hz. Resulullah Efendimizden seyr-i süluk görerek irşad olur. Bu itibarla her zamanın müceddid ve piri, Hz. Resullullah Efendimizin halifesi ve varisidir. İşte Pir Seyyit Muhammed Nur Hazretlerinin şahsında tasnif olan meslek-i Resul-ü Melamiyye telkini, bizzat Hz. Resulullah’ın telkin ve tarifidir. Pir Seyyit Muhammed Nur Hazretlerinin zuhurundan sonra, onun şahsında tasnif olan meslek-i Resul’de her kim salik olup “tekrarlanan yedi ayet” olan makamat-ı tevhid keşfi irfaniyetiyle irşad olursa, ancak o kimse kulluğun kemaline ulaşıp insan-ı kâmil olur. ‘‘ beyanlarında buyurdukları asrın müceddidi olan Hz. Pir’in şahsında tasnifi / düzenlemesi açığa çıkan ve kişinin kulluğunu kemale ulaştıracak seyr-i süluku zamanın kâmilinin tedrisatından geçmekle elde edilir.
     Bu itibarla, kendinde irfaniyet olduğunu iddia eden bir kişi, asrın müceddidi olan Hz. Pir’in şahsında tasnifi olunan mesleki âli prensip ve telkininden açığa çıkan Muhammedi ahlak ve aydınlığından haberdar olmaması söz konusu olamaz. Kamil olan kişi Hz. Pir’in sözlerinin ve kibarı kelam kaynağının vahiy ile aynı kaynaktan geldiğini bildiği için Hz. Pir’in şahsında tasnif olunan mesleki resul değerlerinin bekçiliğini, koruyuculuğunu gözünü kırpmadan yerine getirmelidir. Ve Hz. Pir’in eserlerinde ki kemalata saygısını sunmalıdır. Fakat nakıs / eksik olduğu halde kâmil olduğunu zanneden cahillerin Hz. Pir’in bıraktıklarına saygıları olmadığından ve Hz. Pir ile zahir olan irfandan nasiplenmediklerinden Hz. Pir’in eserlerinde ve mesleki resul âli prensiplerinde değişiklik yapmaya kalkarlar. Bu beyitten anlaşılması lazım gereken, Hz. Pir’i tanımak ve onun şahsında açığa çıkan âli prensipleri ve eserlerindeki ifadeleri korumak, yaşamak ve yaşatmaya çalışmak olmalıdır ki bu aynı zamanda insanın irfan ve kemalata mazhar olmasının da ölçüsüdür. Çünkü zamanın müceddidi olan Hz. Pir ile tasnifi zahir olan mesleki resul âli prensiplerine itaat ve irşad ile ancak bizde Hz. Muhammet Mustafa (sav) kulluğu açığa çıkar.

EVLAD-I RESUL FERASETİNDEN
CÜMLE İHVAN İRŞAD OLURKEN
SEN KULAĞI SAĞIR
GÖZLERİN PERDELİ KALIRSIN

     Hz. Resullullah efendimiz (sav) ‘‘ey ebazer gemini yenile; çünkü deniz derin ve dalgalıdır. Azığını tam al; çünkü yol uzundur varacağımız menzile kadar yetsin. Yükünü hafif tut; çünkü geçit sarptır. Amelini ihlâs üzerine kıl; çünkü yolun gözcülerinin bakışları keskindir.’’ Ebazer (r.a): “Hz. Resullullah bana bu ifadelerle dört ilmi ifşa etti.” buyurmuşlardır. Cümle ihvan evladı resulde açığa çıkan bu dört ilim ve yedi mertebenin ışığıyla kulluklarını kemale erdirirler. Meclislerinde olan muhabbetlerinde bu dört ilim ve yedi makamın kemalatı ile birbirlerine soru sorup cevaplarlar. Onların meclisindeki soruları ve bu sorular karşısında verilen cevaplar ile birbirlerini gıdalandırırlar. Geçmiş büyüklerin yazdıkları eserler ve ilahiler ile meclislerini yeni tefekkürlere yönlendirirler.
     Hadisi şerifte ki “soru sorun, soru sorulduğunda dört sınıfa faydası vardır. Soruyu soran, soruyu cevaplayan ve bunları dinleyenler ve onları sevenlerdir.’’ beyanı kâmilin meclisinde soru sormak ve cevaplamak dört ilim ve yedi mertebe kemalatı dâhilinde âşıklar birbirlerinin eksiklerini tamamlarlar, fazlalıkları ise atarlar.
     Beyitte ifade edilen nakıs olan kişiler ise ehli âşıkın bu hallerinden rahatsız olurlar. Kendilerini Kur-an’ın denetimindeki dört ilim ve yedi mertebenin denetimine kapattıkları için gözleri kör kalır. Kur’anı kerim’de “Yeryüzünde hiç dolaşmadılar mı ki, kalpleri olsun da onunla akıllarını çalıştırsınlar, kulakları olsun da onlarla duysunlar. Şu bir gerçek ki, kafadaki gözler kör olmaz ama göğüslerin içindeki kalpleri körleşir.” (Hacc 46) ayetinde ifade edilen ve Hadisi Kutsi’de buyrulan ‘‘ben yerlere göklere sığmadım mümin kulumun kalbine sığdım’’ ifadelerinden de anlaşıldığı gibi kulun gönlünün Cenabı Allah’a mekân olması icap eder. Bir kul dört ilim ve yedi mertebenin kemalatı olmadan yaradılışın yüce gayesine ulaşamaz ve onun kalbinde Allah kemal ile tecelli etmez. Bu itibarla evladı resul meclisindeki salikler, bu kemalattan irşad olmak için istifadelenirde istifadelenirler. Rabbim bizleri evladı resul meclisinin kemalatını gözümüze ve gönlümüze sürme çeksin. Âmin. Allah her şeyin en iyisini bilendir.

KÖRLÜĞÜN SAĞIRLIĞINLA
EVLAD-I RESULE HİLE KURARSIN
HADDİNİ HUDUDUNU BİLMEDEN
TELKİN-İ DEĞİŞTİRMEYE KALKARSIN

     Bir üsteki beyittin açıklamasında ifade edildiği gibi kişinin, dört ilim ve yedi mertebenin kemalatından mahrumiyeti onda menfi ve hissi gailelerin var olmasına sebep olur ve onun kalbini kör eder. Sağırlığı ise bu kemalata sahip olan evladı resulün hitaplarını işitmemesidir. Hz. Pir’in şahsında açığa çıkan mesleki resul irşadına kulaklarını tıkaması olarak da ifade edilebilir. Bu hallere sahip olan kişilerin mesleki resul âli prensiplerine göre kendine çeki düzen vermeyişi ile kendi zanları ile hareket etmesini ve bu halini ihvanlar üzerinde dayatmaya çalışması, mesleki resul meclisine onlardanmış gibi görünüp aslında bırakılan emanetlere bir hile kurmalarıdır. Bu hali ile mesleki resul telkininde olmayan hâl ve ifadeleri katmaya çalışırlar. Bu hâli onun kör ve sağırlığına da delildir.
 
BU MESLEK-İ RESULU
SEN SAHİPSİZMİ SANDIN
RESUL EVLATLARINDAN GELEN  
CEVAB-I FERASETLE KAYKILIRSIN

     Beyitte ifade edilen Hz. Pir’in şahsında açığa çıkan mesleki resul değerlerine olan sadakatsizliği Kur’anı Kerim’de “Ey inananlar! İçinizden kim dininden dönerse şunu bilsin: Allah, yakında, kendilerini sevdiği ve kendisini seven, müminlere karşı boynu bükük, kâfirlere karşı başı dik bir topluluk getirecektir. Bunlar Allah yolunda savaşırlar, hiçbir kınayanın kınamasından korkmazlar. Bu, Allah'ın, dilediğine yönelttiği bir lütuftur. Allah, yaratılışı ve yarattıklarını genişletir, her şeyi bilir” (maide 54) buyrulduğu gibi iman edenlerin dininden dönmesinden bahsediliyor. Ve bu kişilerin dininden dönmesi ile Cenabı Allah’ın mesleki resule gönül veren muhip ve saliklerin var olacağını beyan etmektedir. Onların vasıflarını ifade edecek olursak Allah’u Tealanın kendilerini sevdiği ve onlarında kendisini seven halleri ile kalplerinde Cenabı Allah’ın zikri ve müşahedelerinde ise ilahi sevgiliden gayri bir varlık görmemeleri ile daim Cenabı Allah’ın istediği bir kulluk sergileme derdi ile dertlenen kullardır o kullar. Cenabı Allah onların bu hallerinden razı olması ile de Cenabı Allah o kullarında kemali ile tecelli eder ve onlara beka olan varlığı ile ikramda bulunur. Ayetin devamında ifade edilen müminlere karşı boynu bükük oluşları ile daima müminlere karşı mütevazıdırlar. Bu halleri sanılmasın ki onlara hiç kızmazlar. Mümin kardeşleri hataya yöneldiğinde onları hidayete yönlendirme konusunda uyarmalarını da içine almaktadır. Çünkü onlar kardeşlerinin daim ahlakı resul yolunda kalmalarını dilemektedirler. Allah’u âlem…
     Ayette buyrulan ve beyitte ifade edilen bu meslek sahipsiz değildir. Ve bu yolun yolcusu olan evladı resulün kemal bakışı ile sahtekârlık yapanların oyunlarını görürler ve onları düzeltmek için mücadele ederler. Bunu yaparlarken de mümine mütevazı şekilde yaparlar. Onları, hallerini düzeltmeleri için uyarırlar. Fakat bu halini düzeltmeyen kişi ayette kerimede’’ Biz senden önce hiçbir resul ve nebi göndermedik ki, o bir şey dilediğinde, şeytan onun düşünce ve dileği içine bir şey atmış olmasın. Ama Allah, şeytanın attığını siler, sonra kendi ayetlerini muhkemleştirir. Allah Âlim’dir, Hakîm’dir. Bu, Allah'ın; şeytanın attığını, kalplerinde hastalık olanlara, gönülleri katılaşanlara bir fitne yapması içindir. Zalimler, geri dönülmez bir ayrılık ve kopuş içindedirler.’’ (hac 52- 53) duyurulduğu gibi iblisin sesine kulak verenleri zalimler olarak ifade ediliyor. Kişi bu sese kulak vermesi ile kalbini zikirden gafil olan kişilerle birlikte kılar. Evladı resulün ferasetinden rahatsız olurlar. Çünkü hatalarının düzeltilmesi yolunda evladı resulün kararlı ve azimli oluşları onları rahatsız eder. Rahatsız olmaları ile de o kişilerin kaykılmalarını ifade ederler. Buda kaykılan kişinin kendine olan zararından başka bir şey değildir. Rabbim bizlerin gönüllerinde ayetlerinin hükümranlığını galip kılar inşallah. Âmin

BAYKUŞ GİBİ VİRANDA TÜNER
ÖNÜNE SERÇE BEKLERSİN
YENİ DOĞMUŞ BİRİN BULDUNMU
SAPTIRANA DEK SUSMAZSIN           

     Baykuş, avlanmaya çıkmayan fakat harabelerde viranelerde eğlenip ayağına avın gelmesiyle beslenen bir kuştur ki beyitteki ifadesiyle Baykuş gibi kişinin viranda tüneyip önüne serçe beklemesi Mevlana Hz Mesnevi’sinde anlattığı bir hikâye ile benzetme kurulabilinir. ‘‘…kalenderin biri, rızkını kazanmak için evinden çıkar. Karnını doyuracak hiçbir şey bulamaz. Bir kayanın dibinde bir kaç dakikalık nefes almak için mola verir. Kulağına inlemeye benzer sesler gelir. Dikkatlice göz gezdirince yere serilmiş kötürüm bir tilki gözüne ilişir. Sesi gelmese hayvanın diri olduğunu ispat etmek için şahit gerekirdi.
Derken uzaklardan uzun yeleli, iri kuyruklu bir aslan tozu dumana katmış geliyor. Arada bir durup kükrüyordu. O sırada kayanın dibinde ürkek bir ceylan belirir. Pusuda yatan koca aslan üzerine çullanarak bir iki pençede vuruşu ile paramparça eder. Aslan, oturup afiyetle avını midesine indirdikten sonra epeyce et ve kemik artığı bırakarak yoluna devam eder. Bu arada bağırsakları birbirine düğümlenmiş olan kötürüm tilki yavaş yavaş yerinden doğrulur. Avın artıklarına doğru yönelir ve oturup güzelce karnını doyurduktan sonra oldukça canlı adımlarla yuvasına döner.
     Kalender yolcu bu gördükleri karşısında şöyle düşündü: yüce Allah(c.c)’ın merhameti ne kadar büyük ve ne derece genişmiş. Dört ayağı üzerinde dikilmeye gücü olmayan şu topal tilkiyi bile acıkınca en iyi şekilde rızkını gönderiverdi. O halde benim sıkıntılı uğraşmalarım rızkımı temin edeyim diye dağ bayır demeden koşuşmalarım boşunadır. Topal tilkiyi doyuran ulu Allah beklemediğim yerden bir sebep yaratacak benim rızkımı da gönderecektir. Bu güne kadar çektiğim sıkıntılar benim akılsızlığımın cezası imiş şimdi artık aklım başına geldi der.
     Bu düşünceler içinde bir mağara bularak kapanır. İbadet ederken bir yandan da mağaranın kapısını gözetleyerek ayağına gelecek yemeği bekler. Bekler ama boşuna! Ne gelen var ne giden. Kolunu kıpırdatamaya takat bulamadığını görerek hayatından endişe eder. Bu halde iken kulağına bir ses gelir; behey miskin kul! Elin kolun tuttuğuna göre topal tilkiye özeneceğine aslan olda avından başkaları faydalansın. Sen Allah’a güvenmeyi tembel kapıdan girecek rızkı beklemek mi sandın, yazıklar olsun sana!’’ ...
     Hz. Mevlana Mesnevi’sindeki bu hikâyeyi beyit ile ifade etmek gerekirse, baykuş topal tilkiye özenen kişinin hali ile teşbih edilmiştir. Baykuşun viranlıkta tünemesi hevâ ve hevesi ile donatılmış olmasıdır. Hakikat ve marifet zenginliğine ulaşamamış bir kulluğun hâli anlatılmıştır.  Hz. Resullullah Efendimiz hadisinde ’’ bende iki şeyi aramayın onlar pislik ve tembelliktir.’’ Baykuşun hâli tembelliktir hem de oturduğu yer pistir. Hz. Resullullah Efendimizin (sav) ahlakını yaşama ve yaşatma gailelerinde salik elinden gelen gayreti göstermekle sorumludur. Bu gayreti enfusta kendi kulluğuna uygulaması ve afakta ise ihtiyaç sahiplerini arayıp onlara maddi manevi kulluğu nispetinde paylaşmasıdır. Burada kul kendine aslanlığı hedef almalı ki ihtiyaç sahipleri ondan istifadelensinler.
     Beyit’in devamında ifade edilen viranlıkta oturan baykuşun yaptığı bu yola samimi ve sadık olarak gelen muhip, mürit ve saliklere kendini methederek nakıslığını gayretli bir şekilde aktarmasıdır. Onu dinleyenlerin ise yeterli bilgi ve marifetleri olmadıkları, onların sözlerini değerlendirecek malumatları olmadıklarından sükûnet ile dinlerler. Oysa gerçek kâmil olan bir kişi gideyim de şu meclistekilere anlatayım gibi bir düşünceyi gönlünde bulundurmadığı gibi, gideyim de meclisteki âşıklardan istifadeleneyim anlayışını gönlünde barındırır. Süleyman Çelebi Hz. Mevlidi Şerifte ‘‘ Şu Süleyman kuluna rahmet et ehli derdin sohbetine mahrem et (sohbetin içine kat)’’ beyiti ile kişinin Allah dertlilerin meclislerinde bulunmasını rahmet olarak değerlendirmiştir. Rabbim bizleri ilahi dert ehillerinin dertleri ile dertlenen kullarının arasına katsın. Âmin

EVLİYANIN ENBİYANIN HİZMET-İ KERVANINA
SEN KATILIP GİREMEZSİN
İRŞAD MÜCAHEDESİN KÜLFET GÖRÜP
AHLAKI RESULDEN NASİPLENMEZSİN

     Kur’an da kerimde “De ki: "Eğer Allah'ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah çok affedici, çok merhametlidir.” (âli İmran 31)  Kişinin Allah’ı sevmesinin ölçüsü bu ayette ifade buyrulan resule tabi olmasıdır. Zahiren Allah’ın emir ve yasaklarını yerine getirilmesi ile resulün getirdiklerini harfiyen uygulanmasıdır. Hakikat ehlinin resulü sevmesi ise zahiren emir ve yasakları yerine getirmesi ve resulün batın kulluğundan haberdar olmasıdır. Hz. Peygamber Efendimizden sonra emir-ül müminin olan Hz. Ebubekir(Sıddık) Hz. Ömer( Faruk) Hz. Osman(Zinnureyn) Hz. Ali (kerem Allah’u veche)’nin şahıslarında açığa çıkan ve adları ile birlikte anılan kemalatlara ulaşma gayretleri ve bunları yaşatma gaileleri kervanıdır. Genel bir ifade ile makamı velayet ve makamı nübüvvet kemalatlarını kendinde toplayan bir kulluğa ulaşmalarıdır. Allah’u âlem.
     Beyitte ifade edilen evliye ve enbiya kervanı, âşıklar ile birlikte olup bu makamların keşfine ulaşma ve bunlara muhtaç olanlara tebliğ kervanında bulunamazsın. Bu gaileleri külfet görüp bu kemalattan mahrum kalırsın demektir ki bu tebliğ gayretleri, cümle peygamberlerin ve insanı kâmil olan velilerin olmazsa olmaz kulluklarıdır.
     Şeyhül Ekber Muhiddin Arabî Hz. ’’Mücahede müşahedeye sevk eder’’ demişlerdir. Kişinin bu kervandaki yaşama ve yaşatma mücadelesi ile kulluğunu kemale götürecek şahitliğin ikram ve ihsan olunmasıdır. Bu çabayı sergilemeyenler hatta külfet görenler Mesleki resul hedeflerinde verilen fenafillâh olmak ve kötü ahlakı terk etmek ve ahlakı hamide olan Resullullah Efendimizin ahlakıyla ahlaklanma hedeflerinden nasiplenemezler. Rabbim bizlerin gayretlerini ahlakı resul yolunda sabit kılsın ve bu yolda bizlerin yâr ve yardımcısı olsun. Âmin.

EHLİ KEMALİN DEDİĞİ GİBİ
KUYUYA ATILMADIN DAHİ KERVANA KATILMADIN
HELE KUL OLUP SATILMADIN
SARAYDA KENDİNİ ŞAH SANIRSIN

     Beyitte söylenen ifadeler Hz. Yusuf’un başından geçen olayların hakikatte bugün bize hitap eden yönünü ilimde derinleşen ehli kemalin sözleri ile tevil edilmiş halidir. Bu olay Kuran-ı kerim’de şöyle anlatılmıştır. “15. Onu götürüp kuyunun dibine koymaya karar verdiklerinde biz de ona şöyle vahyettik: Yemin olsun ki sen onlara, şu yaptıklarını hiç farkında olmayacakları bir sırada haber vereceksin."… 19. Bir yolcu kafilesi gelmişti. Sucularını gönderdiler. O da kovasını sarkıttı. "Müjde! Bu bir oğlan!" diye haykırdı. Ticaret maksadıyla onu sakladılar. Allah ne yaptıklarını çok iyi biliyordu. 20. Onu basit bir karşılıkla, birkaç paraya sattılar. Ona fazla rağbet gösterenler değillerdi. 21. Onu satın alan Mısırlı, karısına şöyle dedi: ...” (Yusuf 15/19–21) bunu ifadeyle kişinin, Hz. Yusuf’un temsil ettiği manevi güzelliğe ( suret itibariyle de en güzeldir.) ve bu âlem de yaradılış gayesine ulaşmak için kendinin cahil olduğunu ve cehalet kuyusunda bulunduğunun farkına varmasıdır. Yani o hali kendinde görmesi ile kendini o kuyuya zahir ve batın 10 duyusu ile atmasıdır. Kim bu hal ile o kuyuda bulunursa hak yolunda seyir halinde bulunan ehli dertlilerin su kovaları ile kervana katılırlar. Kervan bu dertli kişinin kulluğunu sultan sarayına layık bir kulluğa kavuşmasına sebep olacak bir vesiledir. Daha da bir yorum yapılması gerekirse kişinin hakkın varlığından başka bir şuhudu olmayışı onun kuyusudur. Bu kuyudan onu kendi kervanına taşıyan zengin tüccar kervanı, hakkın varlığı ile var olmuş yakın ehilleridir. Bu hakkın yakın ehilleri, fena kulluğu ile beka değerlerine onun yükselmesini sağlarlar. Bu fenafillâh bekabillah zenginliği ve ahlakı resul ile bulundukları beldenin ve kulluklarının güzelleşmesi için hükümdar olurlar.
     Beyitte ifade edilen ise kişinin cehalet kuyusundan çıkıp ehli kemal kervanına katılmadan, fena ve beka serüvenlerini yaşamayıpta sarayda kendini şah sanması; zandan başka bir şey değildir. Rabbim bizleri Hz Yusuf’un güzelliğine ulaşıp bu güzellik ile yaşamayı ve bu güzelliği yaşatmayı ikram etsin. Âmin...

ZEKİ’SİN TÜRLÜ FİTNELERLE
YETERSİZİN AKLIN KARIŞTIRIRSIN 
MASKENİ İNDİRİR RESUL EVLADI DA
HÂLÂ KENDİN MASKELİ SANIRSIN

     Kur’an kerimin “Sâmirî onlar için, böğürmesi olan bir buzağı heykeli çıkardı. Dediler ki: "Bu, hem sizin hem de Musa’nın tanrısıdır. Ama Musa unuttu…95. Musa dedi: "Senin derdin neydi, ey Sâmirî?" 96. Sâmirî dedi: "Onların görmediklerini gördüm. Resulün izinden bir avuç avuçladım da onu attım. Nefsim bana böylesini hoş gösterdi’’(Taha 88.95.96) ayetlerinde ki samirinin hali, beyitte ifade edilen zeki kişinin zekâsı ile fitne oluşturması gibidir. Çünkü ayette ki samiri, Cebrail’in izlerinden alınan toprağa zekâsını karıştırarak fitneye sebep olup, Musa kavminin aklını karıştırmıştır. Bugünde sadık olmadığı zamanın kâmilinin telkini irşadını zekâsı ile karıştırarak âli prensipleri kendi heva ve isteğine göre tevil ederek ariflerin meclisinde fitne uyandırarak yetersizlerin aklını karıştırırlar. Fakat Evladı Resul zamanın samirisinin zekice yaptığı fitne ve oyunlarını görür ve ehli nefsin tezgâh ve tuzaklarını tanırlar. Çünkü Hz. Resullullah “müminin ferasetinden sakının; o baktığı zaman Allah’ın nuruyla bakar.” buyurmuştur. Rabbim bizlere onların oyunlarının farkına varacak ferasetli bakışı ikram eder inşallah. Âmin.

BAZI RECUL SENİ KAMİL SANDI DA
SENİN AZGINLIĞIN ARTTIRDI
AHVALİ KİBR-İ AZGINLIĞINDAN
SEN HAYIR BEKLER DURURSUN

   Kur’anı kerimde yüce Allah " Şu bir gerçek ki, insanlardan bazı erkekler, cinlerden bazı erkeklere sığınırlardı da onların şımarıklık ve azgınlığını arttırırlardı." (Cin–6) buyurur ki, ayette geçen “erkek”  Arapça “recül” kelimesi olup, ruh’a mensup olan er anlamını ifade eder. Ki, bu ayette meratibi ilâhi seyri süluku gördüğü halde, feraseti zayıf olan bazı yetersizlerin, bu arif kâmil gibi görünenlerle arkadaşlık ettiği halde onun eksikliğini tanıyamamakla, o arif ve kâmil görünenin şımarıklığını ve azgınlığını arttırdığı ifade ediliyor.
Kuranı kerimde “İnsanlar, inandık demeleriyle kendi hallerine bırakılacaklarını ve hiçbir imtihana çekilmeyeceklerini mi sandılar! ’’ (ankebut 2) beyanından da anlaşıldığı gibi İnsanlık bu imtihan âleminde yaşadığı sürece imtihan olmaktadır. Yine Kuran’ın “Kim benim zikrimden yüz çevirirse onun için zor, sıkıcı bir hayat şekli/dar bir geçim vardır; kıyamet günü de onu kör olarak haşrederiz.’ (Taha- 124) beyanıyla recullerin / seçkinlerin gönüllerinde mesleki resul değerlerinin yerine menfi ve hissi değerlerin yer almasıyla şaşkınlığa sürüklenecekleri beyan olunuyor. Ve zikri daime muhatap olduktan sonra zikrullahtan yüz çevirmesi ile dar bir geçim yaşayıp, manevi rızkının kesileceği ifade ediliyor, Allah’u âlem...

VALLAHİ BU HAYIR DEĞİLDİR 
İHVANI ÜZMEK HİZMET DEĞİLDİR
ALMA EVLADI RESUL AH’INI
AH ALMAYI GAYRET SANIRSIN

     Bir önceki beyitte ifade edilen şaşkın reculün hali ve onun hürmet gösterdiği misyonun hali bir iyilik bir hayır değildir. Çünkü onların bu hali mesleki resule olan sadakatsizlikleri ile kardeşlerini de üzer. Hz Pir bir ifadelerinde ‘‘mesleki resul yolunu yolcusunu biri övdüğünde onlar sevinir. Çünkü bilirler ki öğülen Hz. Resullullah’ın ahlakıdır.’’ Buyurduğu gibi başka bir ifadelerinde ise “Taş atan kabulümdür; ama attıran değildir’’ diyor. Bu beyanlardan da anlaşıldığı gibi yetersiz ihvanların sadakatsizlikleri yüzünden avamı halkın bu mesleki resule bunlar sapık vb. gibi beyanlar ile taş atması ihvanı üzerek ihvana ah ettirip dertlendirir. Bu şekilde evladı resulü manevinin ahını alıp, ihvanın üzülmesine sebep olucu gayretler mesleki resule asla hürmet ve hizmet olmayıp İblisin sesini dinlemekle ona yapılan yardımcılıktır. Rabbim bizleri kardeşlerimizin ahlakı resul değerleri ile bizleri uyarıp bizlerinde o uyarılara gönül vererek onları sevindirenlerden eyler inşallah. Âmin…

ÇOK UZATTIK LAFI NE EDELİM
KÂMİLİN TELKİNİ İMAM EDELİM
BİLDİĞİNLE AMEL EDERSEN
RABBİN LUTFETMEZMİ SANIRSIN

     Bunca anlatılan beyitlerden sonra hata ile olumsuzlukları bırakalım. Hz Pir’in şahsında açığa çıkan mesleki resulü Melami değerlerini kendimize önder ve imam edinelim. Bunu beyan ile Kuranda. “ Din’de zorlama yoktur Gerçekten Rüşt (hidayet, hak, doğruluk) ğayy’dan (azgınlık, dalalet) apaçık ayrılmıştır (deliller ortadadır). Artık her kim Tağut’u (Allah’tan gayrıya vücut nisbet ederek, Allahtan gayrı ilâh kabul etmeyi) inkâr edip Allah’a iman ederse muhakkak o kopması olmayan sapasağlam bir kulpa yapışmış olur… Allah Semi’dir, Âlim’dir.” (Bakara–256) buyurulur ki ayette geçen rüştten maksat zamanın kâmil mürşidinden zahir olan irşad’tır. Her kim bu irşad ile aydınlanırsa o azgınlıktan dalaletten kesinlikle ayrılıp kopması mümkün olmayan sapa sağlam bir kulpa yapışmış olur ki bu kulp zamanın kâmilin de zahir olan mesleki resul âli prensipleri ve telkinidir. İşte her kim bu telkine sadık olursa bunlar hakkında Hz. Resullullah efendimizin (sav) ‘‘ Siz bildiğiniz ile amel edin; Allah size bilmediğinizi öğretir.’’ buyurur ki telkine sadakat kulu mesleki resul aydınlığı ile insanı kâmil makamına ulaştırır. Rabbim bizleri son nefesimize kadar tağuta sırt dönüp, sağlam kulp (Urve-i vuska) olan mürşidi kâmilin telkinini imam edenlerden olmayı ikram ve ihsan eylesin. Âmin...




BAYKUŞ KAÇAR ANCAK GÜLBAĞINDAN
ONUN RAHATI VİRANEDE
BÜLBÜL BARINMAZ O HANEDE
GÜLBAĞINDA FİGAN OLMAZMI SANIRSIN

    Baykuşun gül bağına uğramaması Muhiddin Arabî’nin Futuhhattı Mekkiye’sinde Melamiler bahsinde “iki âlemin efendisi Hz. Resullullah onlardandı ve ordadır’’ beyanı ile kâmilin meclisinde zahir/ açığa olan ve arzulanan kulluğun olduğu meclislere nakıs olan kişiler uğramaz. Çünkü onların arasında huzur bulamaz. Orda sürekli bir canlılığın, gelişimin, daimi zikir ve makamatı tevhit neşesinin getirdiği tartışmalarının galip olduğu bir meclisten kaçar. Bunu beyan ile Kuran’ı kerimde “Benliğini, sabah-akşam yüzünü isteyerek rablerine yalvaranlarla beraber tut. İğreti dünya hayatının süsünü isteyerek gözlerini onlardan kaydırıp uzaklaştırma. Ve sakın, kalbinin bizim zikrimizden gafil koyduğumuz, boş arzularına uymuş kişiye boyun eğme. Böylesinin işi hep aşırılıktır’’ . (Kehf 28)buyrulur.
     Baykuşun gül bağına uğramamasıyla birlikte, Bülbül ise gül aşığı olduğundan o’da viraneye uğramaz. Ve Bülbül gül kokusunun galip olduğu meclisi arar. Mevlit sahibi Süleyman Çelebi Hz. ‘‘ Şu Süleyman kulun rahmet et ehli derdin sohbetine mahrem et” ifadeleri ile güle âşık olan bülbül gibi, ahlakı resulün aşığı olan kişiler ile birlikte olmayı daim isteyip özlenmesini beyan ediyor. Çünkü orada âşıkların güle duyduğu özlem ve sürekli gül ile birlikte olmak için yaptıkları inlemelerin neticesi o mecliste açığa çıkar. Ve onlar Ruhu Muhammet mazharı olur ki, Niyazi Mısri’nin ‘’ Vücut yaralarımın merhemisin ya Resullullah’’ dediği gibi bülbül olan âşıkların gül kokulu evladı resul meclisinde zahir ve batın kulluğu bu şifa bulur. Rabbim bizlere o meclise dâhil olup o meclisten şifa bulmayı ikram eylesin. Âmin veselamun alel mürselin velhamdülilihi rabbil âlemin…

Nejdet Şahin Efendi tarafından yazılan beyitlerin açıklaması eksik ve noksanlıkları bana ait olup kemali ise Cenabı Allah’ın ikramıdır. 


         NEJDET ŞAHİN
17 MART 2011 PERŞEMBE         
     
ŞERH EDEN ;Kadir halıcı
   25 NİSAN 2012 çarşamba